Mavi Mürekkep Damlaları

Eylül ayının serin rüzgârları, yaprakların sarıya dönüşen hüznünü getirdiğinde, aşkın direnişi başlar. "Gel," diye fısıldar sevgiliye, "ayrılıkların gölgesinde bile umut yeşersin." Baharın vaadi unutulmasın; dökülen her yaprak, yeniden kavuşmanın habercisi olsun. Sert esen rüzgârlar geçicidir, öfkesi diner, sevgi affeder. Yazın sıcaklığına aldanma, güneş de batar; gerçek aşk, zamanın ötesindedir. Yağmurun ansızın çaldığı kapıda durma, gözyaşları toprağa karışsın, gökyüzü sevgiye inansın. Ölüm, kalpteki sevgiyi söküp atamaz; ölen bedenler, aşkı terk etmez. Gururla taşınsın yürekteki bu bağ, her şeye inat. Hüzün mevsiminde bile gel, çünkü ikinci bir şans yok. Eylül’de buluşalım, baharı birlikte yaşayalım.