Mavi Kuşaklı Defter

Günlüğünün mavi kuşaklı sayfaları, içindeki yaraları saklamak için en güvenli yer. Çiçek desenli acılarını satırlara döküyor, kitaplarının arasında unutulmaya çalışıyor. Parmaklarındaki kağıt kesikleri, kâğıda dökülen yalnızlığının izleri gibi. Hiç kimseye ait olmayan bir gülümseme takınıyor yüzüne, sevilmek istedikçe daha da kayboluyor. Kendini bile nereye koyacağını bilmiyor. Hep eksik, hep yarım hissediyor. Tam olmak nedir, gerçekten öğrenebilmiş değil. Yaşayanlar onu görmezken, belki ölüler anlar diye düşünüyor. Sevgi, ona hep uzak bir hayal gibi geliyor. Bu defter, o hayalin peşinde yazılmış bir itiraf.