Mavi Dualı Kadın

Adem ile Havva’nın çocukları arasında ezilen, susturulan hep o oldu. Kadın, dualarla var ettiği dünyasında mavinin dinginliğinde saklı bir güç taşıyordu. Gözleri ister yeşil, ister ela olsun, bakışlarında umut kıvılcımları parlıyordu. Ona "Mavi Dualı Kadın" denmesinin nedeni de buydu; çünkü sevgi, onun dudaklarından dökülen dualarla şekilleniyordu. İlk bakışta yüreğine dokunan o hüzünlü gözler, ömür boyu sürecek bir hikâyenin kapısını araladı. Elleri tutarken kalbi titriyor, sesini duyarken ruhu dinliyordu. Aşk, gözlerinde değil, yüreğinde saklıydı onun. Dokunuşlar, bazen ellerden değil, kalpten gelir; işte o da böyle sevdi. Denizlerin mavisi kadar derin, dualar kadar içten bir sevda bu. Sorulduğunda "Umudumdur o" diye yanıtlıyordu. Başka ne olabilirdi ki?