Mavi Çöl & Yusuf İle Züleyha

Kaderin dokunuşuyla sarsılan bir kadın, yüreğinde alev alev yanan bir ateşle çölün ortasında bulur kendini. "Ben bu kumların kızıyım," diye fısıldar usulca, savrulan rüzgârın peşinden gittiği adamın ardından. Aşkı, ömrüne sığmayacak kadar büyük, matem çadırında yalnız başına kaldığında ise geçmişin sesleri sarar etrafını. Aişe’nin kadim hikâyesi, asırlar ötesinden gelir kulağına; Yusuf’un ölümsüz sevdası, parmak uçlarında dolaşır. "Saçların ne güzel," der kadın, Yusuf’a. O ise, "Ölümümde ilk dökülecek şey odur," diye yanıt verir. Gözleri, yüzü, her zerresi toprakla buluşacak olan bir bedenin hikâyesi bu. Kadın, bu sonsuz aşkın derin sularına dalarken, çölün kumları bile onunla birlikte soluk alır. Aşkın başlangıcı, bir kelimeden ibarettir: Bismillah.