Maşüş

Gece yarısı, ansızın gözlerini açtı. Uykusunu bölen ne bir rüya, ne de dışarıdan gelen bir gürültüydü. Sadece içini kemiren, tanımlayamadığı bir huzursuzluk. Sanki bilinçaltı, ona henüz fark edemediği bir tehlikeyi fısıldıyordu. Günlerdir zihnine düşen o belirsiz kuşku, şimdi tüm bedenine yayılan bir ürpertiye dönüşmüştü. Yataktan doğrulurken, bu ani uyanışın ardında yatanın ne olduğunu bilmiyordu; sadece içindeki o garip, rahatsız edici hissin peşini bırakmadığını hissedebiliyordu.