Marx’ın Din Felsefesi

Kapitalizmin soğuk yüzü karşısında insan, varoluşsal bir boşluğa sürüklenir. Bu sistemin acımasız döngüsü içinde ezilen birey, manevi bir kurtuluş arayışına girer; din, ona geçici de olsa bir teselli sunar. Marx’ın gözünde din, sömürünün yarattığı acıyı hafifleten bir afyon gibidir – hem uyuşturur hem de isyanın kıvılcımını içinde barındırır. İnsanın aşağılanmış, köleleştirilmiş haline karşı bir tepki olarak doğan din, aynı zamanda ezen düzeni sorgulamanın da bir yolu olabilir. Marx’ın eleştirisi, gökyüzündeki vaatlerin ardında yatan dünyevi gerçeklere işaret eder. Cennetin hayaliyle avutulan kitleler, aslında yeryüzündeki adaletsizliklerle yüzleşmekten kaçınır. Din eleştirisi, hukukun, politikanın ve toplumsal ilişkilerin eleştirisine dönüşür. Sinan Özbek’in bu çalışması, Marx’ın din felsefesini derinlemesine irdeliyor; kapitalizmin yarattığı yabancılaşmayı ve insanın özgürleşme mücadelesini mercek altına alıyor.