Martılara Simit Atacaktık Hani?

Irmak’ın çocukluğu, çoğu çocuğun hayalini kurduğu o masalsı günlerden uzak geçer. Anne ve babası ayrılmış, ikisi de yeniden evlenmiş; o ise hem yeni bir aileye alışmaya çalışırken hem de cezaevindeki babasına duyduğu özlemi içine gömmek zorunda kalır. Annesinin evi, ikinci babası ve kardeşiyle paylaştığı bu yaşam, hep bir şeylerin eksikliğiyle gölgelenir. Beklemek, özlemek, düş kurmak… Bunlar bile yetmezmiş gibi, zamanla karşılaşacağı daha büyük zorluklar kapıyı çalar. Günlüğü Berfin Ceren, Irmak’ın tek sırdaşı olur; yazdıkları, benzer duyguları taşıyan çocuklara yalnız olmadıklarını fısıldar. Bu satırlar, içindeki sesi bastırmadan ifade etme cesareti arayanlara bir yol gösterici olabilir.