Manuela Adlı Kız

Lela, merdivenlerin başında duraksadı. Pencerenin ardında uzanan ağaçlar, yurdun duvarlarını gizliyordu sanki. Bir an için kendini hiç var olmamış gibi hissetti; sanki bedeni değil, yalnızca bir duygu, bir anıydı. Aşağı inmek istemiyordu, çünkü o zaman yeniden sadece Lela olacaktı – oysa şimdi, Fräulein von Bernburg’un kollarında, beyaz ketenin dokunuşuyla, gerçekten *yaşıyordu*. Her adımda geriye dönüp bakıyordu: odanın kokusu, sıcaklığı, o anın büyüsü kaybolmasın diye. Ama merdivenler bitiyordu ve rüya, yerini sessiz bir yalnızlığa bırakıyordu. 1930’ların Almanyasında geçen bu hikâye, ilk kez 1931’de perdeye taşınmış, genç bir kızın iç dünyasındaki fırtınaları, yasak duygularını ve cesur arayışını anlatmıştı.