Mandelştam’ın Son Günleri

Osip Mandelştam’ın 1933’te yazdığı Stalin’e yönelik dizeler, hayatının dönüm noktası oldu: "Yaşıyoruz, ama nefes alamıyoruz..." Bir şiir, bazen insanın kaderini belirler; toplumdan koparır, yalnızlığa mahkûm eder, karanlık bir sona sürükler. Mandelştam da bu dizelerin bedelini ödedi; Sibirya’nın ücra bir toplama kampında, soğuk ve açlık içinde can verdi. Çevresindeki isimler –Stalin, Ahmatova, Pasternak– bu trajediye sessiz tanıklar olarak kaldı. Lübnan asıllı Fransız yazar Venus Khoury-Ghata, *Mandelştam’ın Son Günleri*’nde o kasvetli günleri, şairin son nefesine kadar uzanan yolculuğu anlatıyor. Sözcükler, acıyı ve direnci aynı anda taşıyor; sadece Mandelştam için değil, susturulmuş tüm şairler için bir ağıt niteliğinde.