Mandalina

Yağmurun ilk damlaları toprağa düşmeden önce, o mevsimde sevmeye başladım seni. Sonbaharın solgun yaprakları gibi, usulca yüreğime kondun. Gökyüzü hüzünle dolup taşarken, gözlerindeki yaşlar benim de dünyama düştü. Her damla, senin izini taşıyordu; her rüzgâr, ayrılığın acısını fısıldıyordu. Mevsimler değişse de, o anların izi hiç silinmedi. Seni sevmek, belki de düşen yaprakların altında kaybolmak gibiydi – sessiz, derin ve bir o kadar da kaçınılmaz.