Mandalın Keşfi

Berber Mahmut’un öfkesi, bir ülkenin paramparça oluşunu anlatıyor sanki. Herkesin birbirine yabancılaştığı, gölgesinden bile ürktüğü bu topraklarda dostluklar düşmanlığa dönüşmüş. "Kim haklı, kim haksız?" diye sormak yetmiyor artık; çünkü bir savaş çıksa bile, asıl kurşunlar kendi aralarında patlayacak. Nefret ettiklerini, düşman bildiklerini yok edecekler, sanki bu yeter de artar bile. Memleket, kendi içindeki yangını söndüremezken, dışarıya nasıl bakacak? Mahmut’un sözleri, bir aynadan yansıyan gerçekler gibi: Bu coğrafya, en çok kendisiyle hesaplaşmak zorunda.