Maktul Şeyhülislamlar

Osmanlı Devleti'nde din, yönetimin temel dayanağıydı ve Sünni İslam hukuku her alanda belirleyici rol oynardı. Padişahlar, ulema sınıfına büyük önem verir, onların desteğini meşruiyetlerinin güvencesi olarak görürdü. Ancak bu saygıya rağmen, tarihte bazı şeyhülislamların hayatına son verildiği de bir gerçek. Ahizâde Hüseyin, Hocazâde Mesud ve Seyyid Feyzullâh Efendi'nin trajik sonları, dönemin karmaşık siyasi ve dini dinamiklerini gözler önüne seriyor. Bu çalışma, söz konusu şeyhülislamların neden öldürüldüğünü derinlemesine inceliyor. Olayların arka planındaki güç mücadelelerini, iktidar kavgalarını ve dini otoritenin sınırlarını mercek altına alıyor. Tarihin tozlu sayfalarında kaybolmuş bu dramatik hikâyeler, Osmanlı'nın iç yüzüne dair çarpıcı ipuçları sunuyor.