Makes

Gözlerini her kırpışında, içinden sızan sessizlikle dolu bir ihtiyar geçiyor sanki. O eski, yorgun bakışlar bilir: Göz, kem göz olur bazen. Yılların yıprattığı kalbin, terk ettiğin uykuların ve üstünü örten düşüncelerin farkında. Aşk, iki bilinmezin arasından fışkıran, hem bulamadığın hem de sorgulamaya gerek duymadığın bir şarap gibi. Kimse onun tadına varamaz çünkü o, sıradan bir içki değil. Kirpiklerinden süzülen kanın rengi solmuş, akmaktan yorgun düşmüş. Sarhoşlar hâlâ ayakta; diğerleri ise kendi kalemlerini kırmış, suskunluğa gömülmüş. Öyleyse Makes’imiz okunsun, meyimiz içilsin.