Mahşerin Kanlı Çiçekleri Çanakkale

1915 yılının o kanlı topraklarında, gökyüzü top sesleriyle yırtılıyor, her patlamada siperlere insan parçaları savruluyordu. Daha dün gülerek şarkılar söyleyip siperlere koşan o gençler, şimdi korkuyla birbirlerine sarılmış, tir tir titriyorlardı. Çoğu daha çocuktu; süngüyü nasıl tutacaklarını bile bilmiyorlardı. Derken içlerinden biri, yüreği yanık bir marşla sesini yükseltti: *"Annem beni yetiştirdi bu yerlere yolladı..."* Ardından bir diğeri katıldı, sonra bir başkası... Sesler birleşti, korku yerini coşkuya bıraktı. Gözlerinde alev alev bir ışık, dişlerini sıkıp süngülerini taktılar. Hücum emri geldiğinde, hepsi birden siperlerden fırladı. O an, makineli tüfekler o taze canları biçti. Fakat onlar, vatan uğruna son nefeslerine kadar dimdik ayakta kaldılar.