Mahşerin İnsanları

Beton ve demirin ezici ağırlığı altında, nefes almakta zorlanan bir beden... Çırılçıplak, daracık bir boşlukta sıkışmış, her hareketiyle soğuk sertliğe sürtünen ten. Kurtuluş umudu sönük, zaman sanki durmuş. Bekir Yıldız, *Mahşerin İnsanları*’nda toplumsal çelişkilerle bireysel dramları iç içe geçirerek anlatıyor. Öyküler, gerçekle düş arasında gidip gelirken insanın varoluşunu sorgulatıyor. Kitabın ikinci bölümü, yazarın kendi düşüncelerini, dönemiyle yüzleşmesini ve edebiyat serüvenini aktaran yazılardan oluşuyor. Hayata karşı dik duruşunu hiç yitirmemiş bir kalemin, sözünü sakınmadığı bir hesaplaşma bu. Yıldız, okuru kendi gerçeğiyle baş başa bırakırken, insanın içine işleyen bir sorgulamaya davet ediyor.