Mahrem

Elif Şafak’ın kaleminden çıkan *Mahrem*, toplumun kıyısına itilmiş bir kadının iç dünyasını, acı dolu geçmişiyle yüzleşme serüvenini anlatıyor. Dış görünüşüyle yargılanan, bedenine sığınan kiloların ardında derin bir travma taşıyan genç kadın, kendini sürekli bir göz hapsinde hissediyor. Yediklerini kustuğu, kendini yemeye mahkûm ettiği bu yalnızlık, aslında çocukluğunda yaşadığı bir ihlalin izlerini taşıyor. Roman, bu içsel yolculuğu masalsı bir dille örüyor; zaman ve mekânın sınırlarını aşarak okuru 19. yüzyılın Pera’sına, Keramet Mumi Keşke Memiş Efendi’nin gizemli çadırına, oradan da Fransa ve Sibirya’nın derinliklerine sürüklüyor. Çadırda sergilenen kadınlar arasında Samur Kız’ın Sibirya’ya uzanan hikâyesi, güzel Annabelle’in öyküsü ve Nazar Sözlüğü’nün büyülü dili, geçmişle bugünü ustaca birbirine bağlıyor. *Mahrem*, görünenin ardındaki mahrem yaraları, büyülü gerçekçilikle harmanlayarak okura sunuyor.