Mahkeme Kitap

İnsan da ağaç gibi kök salıp yükselir, ama bir farkla: Ağaç toprağa bağlı kalırken, insan sürekli yer değiştirir. Tohumun ağaca dönüşmesiyle birlikte artık ne bir başlangıç noktası ne de sahiplenilecek bir şey kalır. Mülkiyetin, gaspın anlamını yitirdiği bir noktada, insanın gezegeni kendi içindeki boşlukta dönüp durur. Bu kısa ama yoğun anlatıda, varoluşun o ince çizgisinde kaybolan bir benliğin izini sürüyoruz; ne tamamen sabit, ne de tamamen özgür. Her şeyin geçiciliği içinde, insanın kendi gövdesinde nasıl bir yabancıya dönüştüğünü görüyoruz.