Mahalle Kahvesi

Sait Faik’in öykülerinde mahalle çocukları, tek tük değil, adeta bir kalabalık gibi belirir. Bu durum, yazarın yıllar içinde değişmeyen doğasından kaynaklanır. Onu ne genç bir hikâyeci olarak nitelemek doğru olur, ne de yaşlı; daha çok, kırkını geçmiş bir mahalle çocuğu olarak görmek gerekir. Orhan Veli’nin de dediği gibi, bu tanımlama bir küçümseme değil, tam tersine bir övgüdür. "Çocuk" derken kastettiği, gençlikten bile daha taze bir ruh; "mahalle çocuğu" derken ise, halktan kopmamış, ona sımsıkı bağlı bir insanı işaret eder. Sait Faik, sokakların, kahvelerin, balıkçıların dünyasını anlatırken aslında kendi iç dünyasını da açığa vurur. Onun öyküleri, sadece bir dönemin değil, zamansız insan hallerinin de aynası gibidir.