Mahabharata - Udyoga (5. Kitap)

İnsanlık, sınırları ve kimlikleriyle kendini parçalara ayırmasaydı, belki de yalnızca "insan" olarak var olacaktı bu dünyada. Gücüyle değil, sorularıyla ayakta kalacaktı: "Ben kimim? Nereden geldim? Bu hayatta ne arıyorum?" Bu soruların peşinden gidenler, yaşamı savunmak adına başka canları yok etmeyi bir hak olarak görmeyecekti. Farklılıkları düşman belleyip saflara bölünmenin, adına ne denirse densin, kaçınılmaz bir yıkıma sürüklediğini anlatan Mahabharata Destanı, tek bir gerçeğe dayanır: Bir canın kanıyla kazanılan zafer, aslında zafer değil, yürekte açılan derin bir yaradır. Vicdanın sızladığı, insanın kendinden uzaklaştığı andır.