Mağlubiyet Karinesi

Hayat, soluk bir hüznün gölgesinde akıp giderken, herkesin zihninde en az bir kez ölümün sessizliği dolaşır. Yaşamanın ta kendisi, aslında bir gün bitecek olmanın garip rahatlığıyla sarar insanı. Ölüm, bu uzun yolculuğun sonunda bekleyen, emeklilik ikramiyesi gibi: hem kaçınılmaz hem de bir o kadar gizemli. Kim bilir, belki de varoluşun en büyük ironisi, her nefes alışta saklıdır – yaşamak, ölümü düşünmenin en derin yolu olabilir. Küllerin savrulup toprağa karışması gibi, hayaller de bir gün sessizce düşer yerlere. Bu roman, o düşüşün hikâyesini anlatıyor; hayatın, ölümün ve ikisi arasındaki o ince çizginin.