Maddi ve Manevi Zulüm

Çocukluğunun geçtiği şehir, zulmün gölgesinde soluk alıp veren bir yerdi. Her köşesinde baskının izleri, her seste ezilmişliğin yankısı vardı. Oyunlar bile acımasızlıktan beslenirdi; sopalar, taşlar, vurmak, kırmak... İnsanlar, ağaların, beylerin, sözde büyüklerin gölgesinde nefes almaya çalışırken, adalet bir hayalden ibaretti. Yazar, bu karanlık tablonun içinde büyüdü ve zulmün ne demek olduğunu yüreğinde hissederek öğrendi. Bu roman, o karanlıktan sıyrılmanın, birey olmanın mücadelesini anlatıyor. İnsanın kendi sesini bulması, zincirlerini kırması için bir çağrı niteliğinde. Zulmün çirkin yüzünü göstererek, adaletin peşinden gitmenin önemine vurgu yapıyor. Eğer bu satırlar, bir tek kişinin bile özgürleşmesine vesile olabildiyse, yazarın kalemi amacına ulaşmış demektir.