Lüzumsuz Bir Adamın Günlüğü

Ivan Turgenyev’in kaleminden çıkan bu kısa ama derinlikli roman, "lüzumsuz adam" kavramının edebiyattaki en çarpıcı örneklerinden birini sunuyor. Çulkaturin, varoluşunun anlamsızlığıyla boğuşan, doğanın ritmine ayak uyduramayan bir karakter. Çocukluğundaki saf ve bütünleşmiş anıları özlerken, yetişkinlikteki kopukluğunun ağırlığı altında ezilir. Ölüm döşeğinde bile, o kaybolmuş birlik duygusuna dönme arzusuyla yanıp tutuşur. Rus edebiyatının unutulmaz uyumsuzları arasında yer alan Çulkaturin, Puşkin’in Onegin’inden Dostoyevski’nin yeraltı adamına uzanan bir geleneğin parçası. Onlar, içinde bulundukları çağa yabancılaşmış, eyleme geçmek yerine yaşamı izlemeyi seçen, öfkeli ve melankolik figürler. Bu karakterler, içimizdeki uyumsuzluğun, hayata karşı duyulan çaresizliğin ve arada kalmışlığın edebi yansımalarıdır. Turgenyev, Çulkaturin’in günlüğü aracılığıyla, insanın kendi varoluşuna yabancılaşmasının acı veren portresini çizer.