Lüzumsuz Adam

Sait Faik’in sekiz yıllık sessizliğini bozduğu *Lüzumsuz Adam*, yazarın öykü anlayışında yeni bir sayfanın açılışını müjdeler. 1948’de yayımlanan bu kitap, İstanbul’un sokaklarında gezinen, ama artık şehre ve insanlarına yabancılaşan bir kalemin izlerini taşır. Anlatıcının gözünden aktarılan hikâyelerde, kent bir labirente dönüşür; kalabalıklar, tanıdık yüzler bile ürkütücü bir bilinmezliğe bürünür. “Kim bu insanlar, neden bir arada yaşarız da birbirimizi anlamayız?” sorusu, sayfalar boyunca yankılanır. Sait Faik, bu kez yalnızca gözlemleyen değil, aynı zamanda korkan, kaçmak isteyen bir sesle konuşur. Şehrin gürültüsünden uzaklaşma arzusu, içindeki yalnızlığı daha da derinleştirir. *Lüzumsuz Adam*, insanın kendine bile yabancılaşabildiği bir dünyanın kapısını aralar.