Lüzumsuz Adam (Ciltli)

Sait Faik’in Beyoğlu gecelerindeki silueti, tanımadığımız ama bir yerden aşina olduğumuz bir hayal gibiydi. Sinema salonlarının loş ışığında, ön sıralarda koltuğuna gömülmüş, dar kenarlı şapkasının altından dünyayı izlerdi. Koyu yeşil pardösüsüyle, kalabalığın arasında kaybolan, sonra birdenbire yok olan o adam... Acaba sinemadaki diğer seyircilerden kaçı, onun satırlarında yaşattığı dünyayı tanırdı? Belki de hiçbiri. Sait Faik, okurunu hazır bulmadı; onu kendi yazdıklarıyla şekillendirdi, birlikte büyüttü. Okurunu yaratırken, aslında kendi talihini de yazdı. Gecenin sessizliğinde, Beyoğlu’nun ıssız sokaklarında kaybolan o yalnız adam, edebiyatın en samimi izini bıraktı ardında.