Lupita Ütü Yapmayı Seviyordu

Lupita’nın dünyasında ay ışığı, güneşin sıcağı kadar etkiliydi; büyükannesinin uyarıları kulaklarında çınlardı hep. Toprağın karanlığına rağmen oradan hayat fışkırdığını bilmek, görünmeyenin gücüne inanmak ona huzur verirdi. Gizli tohumlar gibi, insan da içinde saklı kalanları bir gün açığa çıkarırdı. Lupita ütü yaparken bulurdu dinginliğini. Çamaşırların katlanışı, ütünün sıcaklığı, hayatın küçük ritüelleri... Aynı zamanda yalnızlığı, soruları, dansı ve sevgiyi de kucaklardı. Ta ki bir cinayete tanık olana dek. Bir anda kendini yolsuzlukların, uyuşturucu ağlarının ve kirli sırların ortasında bulan Lupita, hem dışarıdaki kaosu hem de içindeki fırtınaları göğüslemek zorunda kalır. Geçmişiyle, atalarıyla ve kendi benliğiyle hesaplaşırken, yozlaşmış bir toplumda umudun izini sürer. Laura Esquivel, bu romanında paranın ve gücün gölgesinde kaybolan bir ülkeye, sıradışı bir kadının gözünden bakıyor. Lupita’nın.