Logos

İlhan Berk'in *Logos*'u, sözün sıradan akışını kesen bir duraksamadır. Kelimeler, tıpkı havada asılı kalan bir tuğla gibi, düşmeyi reddeder; anlamın eşiğinde salınır. Berk, şiirin yalnızca kâğıda dökülen değil, aynı zamanda düşüncenin boşluğunda titreşen bir varlık olduğunu hatırlatır. Kısa sayfalarında, dilin sınırlarını zorlayan bir yolculuk sunar: Her cümle, bir imkânın kapısını aralar, her satır, okurun algısını yeniden biçimlendirir. Sözcükler, bir inşaat ustasının elinden kayıp giden tuğlalar gibi, beklenmedik bir yükseklikte asılı kalır; düşüşü değil, o anı bekler. Berk, bu bekleyişte, şiirin özünü yakalar.