Lobelya

Masadan aldığım ağır, eski moda küllüğü öfkeyle duvara fırlattım; sigarayı yeni bırakmış olmanın verdiği huzursuzlukla. "Nevin gitti," diyorlar etrafta, sanki beni kırmak, inat ettirmek ister gibi. Nasıl sevdiğimi bilirler, yine de durduk yere damarıma basıp beni çileden çıkarmaya çalışıyorlar. Oysa Nevin ben olmadan gidemez. Daha ne hayallerimiz, ne kahkahalarımız var geride; bir sahilde, gözyaşları gibi yağan yağmur altında, o taş caminin gölgesinde ettiğimiz yeminler unutulacak gibi değil. İkimizin de tanığıydı o anlar. Gözümün önünden gitmiyor hiçbiri.