Liya Lu

Pelin Özer’in *Liya Lu* adlı kitabı, yıllar süren şiir serüveninden süzülmüş dizeleri dört ana bölümde bir araya getiriyor. Bu sayfalarda, unutulmuş masalların izini süren, aşkın hem başlangıcına hem de sonuna tanıklık eden bir dil var. Yalnızlığın gölgesi ay ışığında belirginleşirken, şair, gökyüzünün sır dolu köşelerine uzanıyor; o "kimseye ait olmayan topraklar"a, dağların ıslak nefesini taşıyan kuşların hafızasıyla ulaşılabileceğini fısıldıyor. Harfler taşlara kazınmış bir yazı gibi, zamanın çıtırtısını ve seslerin ritmini duyuran bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Şiir, tanıdık acıların mürekkebi burada; kabuk bağlasa da bağlamasa da, izini bırakmaya devam ediyor. *Liya Lu*, sözcüklerin ötesine geçen, dokunduğu her şeyi dönüştüren bir şiir evreni sunuyor.