Limon Şerbeti

Bir zamanlar yüreğimin en derin köşesinde saklı kalması gereken dizeler, sonunda kağıda dökülmeyi seçti. Belki de bu şiirler hiç gün yüzüne çıkmamalıydı; çünkü her biri, benim için özel bir anıyı, geçip gitmiş bir aşkın izlerini taşıyordu. Ama sözcükler kendi yolunu buldu ve *Limon Şerbeti* doğdu. Artık o duyguların içinde değilim. Ne kırgınlık kaldı ne de özlem. Sadece, bir zamanlar yaşadığım sevgiye dair bir veda, bir anı olarak bu satırları bırakıyorum geride. Simon’u bir şairin kalbiyle sevdim bir vakitler. Şimdiyse bu dizelerle ona elveda diyorum. O aşk, bana çok şey öğretti: İnsanın hiç kimseyi bu kadar derinden sevmemesi gerektiğini, sevginin bazen acıyla yoğrulduğunu. Ama yine de mutluyum; çünkü o günleri yaşadım, o duyguları tattım. İyi ki tanışmışız, iyi ki bu şiirler var. Şimdi sadece zamanın kumlarına bırakıyorum bu izleri.