Limon Şekeri

Yüreğindeki boşluk, terk edilmiş bir salıncak gibi sallanıyor hâlâ. Oysa avuçlarında tuttuğun küçücük bir mutluluk, ikinize de yetebilirdi. Şimdi ellerin bomboş, tadı damağında kalan o limon şekeri gibi. Sen gidince, bir çocuğun elinden son şekerini almışlar gibi kalakaldın. Kimdi o senin sandığın ben? Kimdim ben, senin olduğun kişi? Özlediğinde aynaya bakman yeter; gözlerinde beni göreceksin. Bu sayfalar, seni aynaların sonsuz koridoruna götürecek. Orada, kendi yansımanla yüzleşirken, hiç kıpırdamadan duracak ve içindeki o tuhaf sessizliği dinleyeceksin. Limon Şekeri, kaybın gölgesinde kalan bir aşkın izini sürüyor; unutulmaz anların peşinde, yüreğin en derin köşelerine dokunuyor.