Liman Müdürü

Trenin penceresinden görünen uçsuz bucaksız deniz, Lee’nin yüzündeki gergin ifadeyi yumuşatmıştı. Ona takılmak için "Liman Müdürü dediğin, gemilerin demir attığı yerleri denetleyen biri değil mi?" diye sordum. Lee’nin dudaklarında beliren alaycı gülümseme, hemen ardından bastırdığı kahkahaya dönüştü. "Bilmediğimi bilmeleri canımı sıkıyor," diye homurdandı, "ama ağzımdan tek kelime alamayacaksın. Halyard’a gittiğinde kendi gözlerinle görürsün zaten." Sessizliğimiz, lokomotifin tiz düdüğü ve yüzümüze çarpan tuzlu rüzgârla bölündü. Ağaçların arasından süzülen mavilik, bulutlara kadar uzanıyordu. Tren ormanın kıyısında yavaşladığında, dalların arasında uğuldayan rüzgârın sesi daha da belirginleşti.