Lili

Otobüsün son durağında, el sallayıp vedalaştığımız o yabancı, arkasına bile bakmadan gözden kayboldu. Şimdi aklımdan geçiyor: Adını sorsaydım, numarasını alsaydım belki... Ama durup dururken ne gerek vardı ki? Eğer samimi olsaydı, yolculuk boyunca sohbeti uzatmaz mıydı? Uzatmadı, gitti işte. Yine yapayalnız kaldım. *Lili*, Esenler Otogarı’ndan Halep’e uzanan, karanlık sırlarla örülü bir yolculuk. Romanın sayfalarında katiller, ikiyüzlüler, çıkarcılar kadar; umut veren dostluklar, yardımsever ruhlar da var. Sokakların gerçek yüzünü, çelişkilerini ve acımasızlığını olduğu gibi yansıtıyor. Yazar, kentin en ücra köşelerine cesaretle dalıyor; mekanları, dili, insanları öyle doğal anlatıyor ki, sanki yanında yürüyormuşsun gibi hissediyorsun. Sonra birden yollar ayrılıyor, kanlı hesaplaşmalar başlıyor, hayat bir kumar masasına dönüşüyor. Lili ile Aras’ın hikâyesi, aşkın da ötesinde bir bilinmeze doğru.