Liderlere Tapınma Psikolojisi & Yeryüzü Tanrıları II

Toplumların gözünde kutsallaşan, adeta dokunulmaz birer figüre dönüşen liderler... Kimi zaman "dava adamı" olarak sunulan, kimi zaman sorgulanamaz bir otoriteye bürünen bu isimler, gerçekte neyi temsil ediyor? İnsanların önünde eğilmesini bekleyen, makamlarının kutsallığına inanan, her hareketiyle bir ritüel yaratan bu yöneticiler, aslında derin bir psikolojik olgunun yansıması olabilir mi? Oysa tarihte öyle bir önder var ki, ne makamına tapınılmasını istemiş ne de kendisine özel bir yer ayrılmasını. Alışverişini kendi yapmış, yükünü başkasına taşıtmamış, "efendim" diye hitap edilmesinden rahatsız olmuş. İnanmayanlar bile ona güvenmiş, düşmanları bile emanetlerini ona teslim etmiş. Peki, bugünün liderleri neden onun gibi ol(a)maz? İnsanlık onuru ile iktidar hırsı arasındaki bu çelişki, aslında hepimizin sorgulaması gereken bir soru işareti değil mi?