Leyla'ya Yazılacak Mektuplar

Bu kitap, aceleye gelmez; sessiz bir odada değil, açık havada, sigaranın dumanıyla karışan anılar eşliğinde okunmalı. Yazarın satır aralarına serpiştirdiği içtenlik, bir nefeste tüketilecek türden değil. Mektuplar, yalnızca sayfalar arasında değil, hayatın içinde de aranıp bulunmalı. Şarap kadehinin yanında, anlatılmamış duyguların izini sürerken, Leyla’ya seslenişler gizli bir günlüğü andırıyor. Söylenemeyenler, gönderilemeyenler, belki de hiç ulaşmayacak satırlar... "Nasılsın?" diye sormak bile yetmiyor artık. Gözlerinden öpülen, ama kucaklanamayan bir sevgi bu. Kendine iyi bak, diyor yazar; çünkü o, ne sana ne de kendine bakacak gücü bulabiliyor. Son sözler, bir vedanın sessiz yankısı gibi asılı kalıyor havada.