Les Fleurs du Mal

Charles Baudelaire, ruhunun derinlerinde yankılanan çatlaklarıyla, yaşamın acımasız gerçeklerinden kaçarak düşlerin ve ironinin kollarına sığınır. Gözlerini dünyaya kapayıp, kokuların, renklerin ve seslerin dans ettiği büyülü bir evrene yelken açar. Hayal gücünün sınırsızlığında, uzak diyarlarda ihtişamlı saraylar kurar; bu saraylar, gizemli kediler ve tutkulu kadınlarla dolup taşar. Baudelaire, cehennemin derinliklerine inerek bile güzelliğin izini sürer, kötülükten estetik bir değer çıkarır ve sonsuz mutsuzluklardan anlık hazlar devşirir. 1857’de ahlaka aykırı bulunup yargılanan şair, eserinin amacını "kötülük içinde çırpınan ruhun hareketini yansıtmak" olarak açıklar. İyi ve kötünün ötesinde, sadece güzellik vardır; Baudelaire de bu güzelliği unutulmaz dizelerle bizlere sunar.