Lemaat & Aşka ve Aşıklara Dair

XIII. yüzyılın maneviyat dolu topraklarında, Anadolu'nun derinliklerinde yazıya dökülen *Lemaat*, sûfî düşüncesinin inceliklerini aşk ekseninde işleyen özgün bir eserdir. Döneminde büyük yankı uyandıran metin, Sadreddin Konevî’nin gözünde İbn Arabî’nin *Fusûsu’l-Hikem*’inin özünü taşıyan bir çalışma olarak değer kazanır. Her ne kadar sistematik bir şerh olmasa da, eser *Fusûs*’un kimi ifadelerine yer vermesi ve varlığın zuhur sürecini anlatırken kullandığı yoğun dil sayesinde bu algıyı pekiştirir. Ahmed Gazzâlî’nin *Sevânihu’l-Uşşâk*’ıyla üslup yakınlığı taşıyan *Lemaat*, aşkın mertebelerini ve "taayyünden münezzeh hakikat"i merkeze alır. Fahreddin-i Iraki, bu benzerliği eserin girişinde açıkça vurgular. Elinizdeki baskı, son dönem sûfî geleneğinin önemli isimlerinden Ahmed Avni Konuk’un çevirisi ve özet yorumunu içeriyor. Konuk, Abdurrahman Câmî’nin *Eşi’atü’l-Lemaât* adlı kapsamlı şerhini temel alarak.