Lel

Ap Silêman, altmış altı yaşında, yaşamın sert rüzgârlarına göğüs germiş bir adam. Köyün eski evinin kapısı, boyunu aşan ağaçlar gibi dimdik dursa da, saçları bembeyaz olmuş, gözlerinin altında derin çizgiler belirmiş. Yıllardır içindeki öfkeyi bastırmaya çalışsa da, kardeşi Xıdır’a duyduğu kırgınlık yüreğinde taze kalmış. Yirmi altı yıldır birbirlerini görmemişler, ne bir selam ne bir söz. Her karşılaşma denemesi, boşuna umutlarla başlamış, hayal kırıklıklarıyla bitmiş. Aralarındaki ağır yük, her iki tarafın da yüreğine taş gibi oturmuş. Xıdır, Xezal’ı Silêman’dan koparmak için elinden geleni ardına koymamış. Hileyle, zorbalıkla, entrikalarla onu yanına çekmiş. Kardeşinin düşmanıyla iş birliği yapması, Ap Silêman’ı derinden yaralamış. Artık ne sebeplerin ne de açıklamaların bir önemi kalmış; aralarındaki bağ, kopmuş bir ip gibi sallanıp duruyor.