Le chef-d’œuvre inconnu

Balzac’ın resim sanatıyla ilişkisi, derin bir tutkunun ötesine geçer. Kendi koleksiyonunda yer verdiği tabloları özenle seçer, dönemin sanat yazınını didik didik eder; Félibien’in sohbetlerinden Gault de Saint-Germain’in rehberlerine kadar uzanan bir okuma serüveni yaşar. Paris’in sanat çevrelerinde dolaşır, Delacroix gibi ustalarla tanışır. Bu birikim, yazdıklarına doğal olarak yansır; romanlarında ressam karakterlere sıkça rastlanır. Servin ya da Pierre Grassou gibi figürler, onun sanat dünyasına duyduğu hayranlığın izlerini taşır. Özellikle Raphael’in madonna tablolarına yaptığı göndermeler, Balzac’ın estetik anlayışının bir yansımasıdır. *Bilinmeyen Başyapıt* da bu tutkunun en saf halini yansıtan bir öyküdür; resmin gizemini, yaratıcılığın sınırlarını ve sanatçının içsel çatışmalarını ustaca işler.