Latife Tekin Kitabı

Pelin Özer, Latife Tekin’i anlatırken sanki sayfalara dökülen bir yüzle karşılaşır gibi oluruz; her satırda değişen, canlanan, konuşan bir ifade. Tekin ise dinlerken hep mesafeli durur, gözlerini kaçırır gibi yapar ama aslında her kelimeyi içine çeker. Onun yazma isteği öyle güçlüdür ki, metin kendi kendini yazdırır adeta. Özer de bu akışa kapılır, bir sohbetin doğallığına bırakır kendini. Ortaya çıkan, bir yazarın değil, bir anın, bir bakışın, bir suskunluğun izini süren bir kitap olur. Ne geçmişin sesi kaybolur ne de geleceğe uzanan bir tazelik. Sadece, kendiliğinden var olmuş gibi duran, sade ama derin bir anlatı.