Lal Durağı

Yalnızlığın soğuk esintileri arasında savrulurken, bilinmeze doğru yol alan bir yürek düşünün. Her adımda yeni bir iz, her bakışta farklı bir manzara; ama hep eksik kalan bir parça var sanki. O parça, senin yokluğun. Umut ise hiç solmayan, aksine zamanla daha da büyüyen bir ateş gibi içimde. Kimi zaman karanlıkta kaybolur, kimi zaman da bembeyaz bir rüyanın göz kamaştıran ışığında bulurum kendimi. Sonsuz bir denizde, pusulasız yol alırken uzaklardan bir ışık belirir; o ışık, hayal bile edemediğim kadar güzel bir düşün rehberi oluverir. Kalbim, tüm bu yolculukta bana kızmaz; ama arada bir sorar: "Neden bu kadar zorluyorsun beni?" Haklı değil mi? Sonuçta tüm acıyı, tüm kederi o çekiyor. Peki, sen? Yağmurda benimle birlikte ıslanıyor musun? Kar tanelerini avuçlamak için elini uzatıyor musun? Her yaptığımda, her düşündüğümde senden bir iz bırakıyorum. Gün gelir, bu izler bir araya gelir ve seninle konuşmak.