Lâl

Sözcüklerin yetmediği yerde, suskunluk bir dil olur bazen. Yazmak, o sessizliğin içindeki fısıldayışları kâğıda dökmektir belki de. Şiir, hep bir sığınak olmuştur; ayrılıkta, kavuşmada, yalnızlıkta. Bu yüzden her dizesinin altına "Lâl" yazmışım yıllarca – bir ad değil, bir varoluş biçimi. Kendi ismimi koyamadığım yerde, bu mahlas benim sesim oldu. Şimdi o yolculuğun izlerini, umutla yazılmış dizelerini bir araya getirdim. Kalemin akması için, yüreğin konuşması için...