Laikleşme Sürecinde Camiler & Geç Osmanlı’dan Erken Cumhuriyet’e

Osmanlı’nın son demlerinden Cumhuriyet’in ilk yıllarına uzanan süreçte camiler, yalnızca ibadet mekânları olmanın ötesinde, toplumsal dönüşümün sessiz tanıkları ve hatta etkin aktörleri olarak karşımıza çıkar. Deniz Parlak’ın çalışması, bu yapıların nasıl birer siyasi ve kültürel mücadele alanı haline geldiğini gözler önüne seriyor. Ezanın Türkçeleştirilmesi, hutbelerin içeriğinin yeniden şekillendirilmesi, din eğitiminin modern kurumlarla rekabeti gibi tartışmalar, camilerin laikleşme sürecindeki karmaşık rolünü ortaya koyar. İktidar, bu mekânları dönemin ruhuna uygun biçimde yeniden tanımlarken, camiler de yeni rejimin inşasında kendine özgü bir yer edinir. Halkın gündelik hayatına kök salmış bu yapılar, kimi zaman muhalefetin sesi, kimi zaman da değişimin aracı olarak işlev görür. Parlak, arşiv belgeleri ve dönemsel kaynaklar üzerinden, camilerin toplumla iktidar arasındaki gerilimli ilişkinin nasıl şekillendiğini inceliyor.