Lacivert

Masanın üstü, ispirto lambasının soluk ışığında adeta bir enkazı andırıyordu: mürekkebi dağılmış kalemler, buruşuk kâğıtlar, kahve lekeli parşömenler, vazoda cansızlaşmış karanfiller ve sayfaları dağılmış kitaplar... Pencerenin aralığından süzülen rüzgâr, eski perdeleri dalgalandırdıkça bu karmaşa gölgeler içinde dans ediyordu. Sandalyeden sarkan örtünün püskülleri, gramofondan yükselen boğuk bir kadın sesinin ağır temposuyla hafifçe sallanıyordu. Odadaki her şey, yavaş yavaş solup gidiyordu sanki.