Labirent Dönemeci

Kışın bitiminde karşı apartmana yerleşen adam, yaz boyunca balkonunda oturup durdu. Beyaz gömleğiyle hep aynı köşede, sırtı dönük, sanki hiçbir şeyle ilgilenmiyormuş gibi görünüyordu. Ta ki o tuhaf kahkaha duyulana dek. Kitabı elinden düşüren anlatıcı, şüpheyle etrafına bakındı; kimsecikler yoktu. Sadece o adam. Ağabeyinin geçen geceki gizemli sözleri zihninde yankılanınca, içindeki merak alevlendi. Acaba bu sesi çıkaran o muydu? İmkânsız gibi geliyordu ama göz ardı edemiyordu. Roman, hayatın karmaşık yollarında kaybolan ruhların hikâyesini anlatıyor. Herkesin sırtında taşıdığı bir labirent var; bazen basit, bazen içinden çıkılmaz. Kendi ellerimizle ördüğümüz bu duvarlar, sonunda bizi esir alıyor. Dönemeçler, çıkmazlar, kısır döngüler... Yaşamın ta kendisi.