La & Sonsuzluk Hecesi

Sabah rüzgârının ilk esintilerinde, Saba Melikesi Belkıs’ın bir sözüyle sarsıldı içim: Âdem’le Havva’nın öyküsü, aslında hepimizin öyküsüydü. İnsanın tüm halleri, tüm çelişkileri, tüm arayışları o ilk çiftin hikâyesinde saklıydı. Yıllarca bu düşünceyle yaşadım, ama bir türlü yazmaya cesaret edemedim. Ta ki bu dünyanın geçici bir durak, bir gölge oyunu olduğunu kavrayana dek. Cennetten sürgün oluşumuzun ağırlığını omuzlarımda hissettim ve kelimelerin sayfalarında Âdem’le Havva’ya, Habil’le Kabil’i de ekledim. O an anladım: Anlatma vakti gelmişti. Bir gece, dilimin ucuna düşen isimle her şey yerli yerine oturdu – *Lâ*. Sonsuzluğun eşiğinde yankılanan o hece, yıllardır peşinde olduğum cevaptı.