Kuzey

Seamus Heaney’nin *Kuzey*’i, İrlanda’nın derinliklerine uzanan bir yolculuk sunuyor. Toprak, tarih ve halk arasındaki bağları, mitlerin gölgesinde yeniden kurarken, adanın geçmişindeki acı izleri de gün yüzüne çıkarıyor. İskandinav istilalarından İngiliz egemenliğine uzanan şiddet dolu anılar, şairin dizelerinde yankılanıyor; ama bu kez duygular daha keskin, imgeler daha yalın. Heaney, hüzünle umudu aynı potada eritirken, sözcükleri öyle bir işliyor ki her dize, geniş bir ufka açılan kapı gibi. Geçmişin yükünü taşımakla kalmıyor, onu bugüne taşıyarak insanın içindeki çatışmayı da görünür kılıyor. Anthony Thwaite’nin deyişiyle, bu şiirler trajediye ses verirken umutsuzluğa teslim olmuyor; aksine, parçalanmış kelimelerin arasında bile direnişin izini sürüyor.