Kuzey Işıkları

1936 yılında Bediüzzaman Said Nursî’nin Kastamonu’ya sürgün gelişi, İnebolu’da unutulmaz bir dirilişin başlangıcı olur. Bu küçük kıyı kasabası, onun nurunu yüreklerinde taşıyan insanların fedakârlığıyla aydınlanır. Nazif Çelebi’nin öncülüğünde toplanan Çelebiler, Mırmırlar, Fakazlılar ve daha niceleri, Üstad’ın etrafında kenetlenir. Kadınlar, çocuklar, yaşlılar; her biri, zorlu günlerde Risale-i Nur’u çoğaltmak için gece gündüz çalışır. Erkekler, el yazması sayfaları gizlice Anadolu’ya ulaştırırken, kadınlar evlerinde yazdıkları satırlarla inancı yaşatır. Hapis, sürgün, takip, ölüm tehditleri altında bile dimdik dururlar. Onlar, karanlığa karşı yanan birer ışık gibiydiler; kuzeyin soğuk rüzgârlarına rağmen yürekleri sıcaktı. Yıllar sonra, ektikleri tohumlar filizlenir. Bugün İnebolu, o günlerin izleriyle dolu, nurun soluklandığı bir belde olarak anılır. Fedakârlar, vazifelerini tamamlayıp göçtüklerinde.