Kuzey Işıkları

1938 yılının soğuk bir ocak gecesi, Maribor istasyonunda yalnız bir yolcu belirir. Josef Erdman, Avusturya’dan gelen bu yabancı, şehirde iş arkadaşı Jaroslav’ı beklerken kendini bir anda geçmişin gölgeleriyle kuşatılmış bulur. Her sokak, her yüz, saklı anıları canlandırır. Oysa Avrupa kaynayan bir kazan gibidir; savaşın gölgesi her köşeye düşmüştür. Yabancı olmak, artık bir suçtur neredeyse. Polis şefinin şüpheli bakışları altında Erdman, hem komünistlikle hem de gizli faaliyetlerle suçlanır. Geçmişin yükü, şimdinin baskısı altında ezilirken, şehirdeki hayatın karmaşası içinde nefes almak giderek zorlaşır. Sıradan insanların, lüksün ve sefaletin iç içe geçtiği bu ortamda, Erdman’ın hikâyesi bir gerilim tüneline dönüşür. Drago Jančar, Kuzey Işıkları’nın altında titreyen bir adamın çaresiz bekleyişini anlatırken, soğuk rüzgârların estiği bu kasvetli atmosferde okuru da sürükler.