Kuyrukname

Sultan İbrahim’in tahtta olduğu günlerde, deli diye alay edilen bir padişahın gölgesinde yaşayan bir yaşlı, bu satırları kaleme alıyor. Onun hüneri, sıradan insanlara mucize gibi görünüyor: avcılar, peşindeki geyiğin düşüncelerini öğrenmek için kapısını çalacak; define sandığının anahtarını yutan maymunu ikna etmesini isteyecekler. Kuşlardan uçmanın sırrını öğrenmek için ısrar edecek, tilkileri hocaları, çakalları düşmanları ilan edecekler. Kimileri ayılarla dans edip eğlenmenin hayalini kuracak. Ama sakın onlara istediklerini verme. Unutma ki her canlının kendine özgü bir dili var. Ey hayvanlarla konuşabilen ihtiyar! Şimdi anladın mı beni? Eğer kuyruklular bir gün seslerini duyurursa, kuyruksuzlar susmak zorunda kalacak. Bu hikâye, gücün ve sözün sınırlarını zorlayan bir uyarı.