Kuyruklu Hikayeler

İstanbul’un arka sokaklarından Diyarbakır’ın tozlu meydanlarına uzanan bu öyküler, kaybetmenin de bir hikâyesi olduğunu fısıldıyor. Ato, bıçağını on metre ötedeki düğmeye saplayan, hapse düşmekten son anda dönen, ama geçmişin gölgesinden bir türlü kurtulamayan adam. "Dayanamıyorum işte," diyor, çünkü rüyalarına sızan o anlar, uyanınca da peşini bırakmıyor. Ahmet Çakmak, kalabalıkların içinde kaybolan, yalnızlığın ağırlığıyla evlerini ve kendilerini unutanları anlatıyor bu sayfalarda. Birahanelerin dumanlı köşelerinden karanlık atölyelere, köprü altlarından parklara savrulan hayatların izini sürüyor. Her biri bir kuyruğa tutunmuş gibi, bir yere ait olamadan sürüklenenlerin öyküsü bu: sokakların, yolların, belirsizliğin memleketinde yaşayanların. Kederin buz gibi dokunuşundan ansızın patlayan bir kahkahaya kadar, hayatın acımasız ve bir o kadar da umutsuzca güzel yüzü.